Home
Bindingskracht E-mail
Gevangen door het beeld dat ik eerder die dag als slechts een glimp had opgevangen, werd ik voor de tweede keer die nacht badend in het zweet wakker.
'Begeerte en behoefte waren woorden die al jaren weinig betekenis meer voor me hadden. Waarom dan werd ik toch zo aangegrepen door het diep roodbruin gebrande, geharde, pezige lichaam dat ik maar kort had kunnen observeren? Waarom was ik zo onder de indruk van de aangespannen spieren die door het overvloedige zweet glommen in het rijke zonlicht?'
Ik onderzocht de herkomst van mijn wilde hartslag. Ik voelde de spanning in mijn lichaam. Mijn tepels waren pijnlijk hard gezwollen. De huid van mijn tepelhofjes donkerbruin en gerimpeld samengetrokken. Mijn onderbuik was onrustig, zoals het in geen jaren was geweest. Zo kende ik mezelf helemaal niet.
Zelden lukte het een man om mijn oprechte aandacht te trekken. Nu ineens was die ene glimp genoeg geweest om mijn hoofd op hol te brengen, om vlinders in mijn buik te laten fladderen.
Allerlei alarmbellen gingen af. Ik moest me vermannen, stelde ik hard. Toch ..., hoe meer ik probeerde de prikkels te onderdrukken, hoe heftiger mijn lichaam reageerde. Scheuten van puur genot trokken wild door me heen.
Slechts door een slaappilletje lukte het me om uiteindelijk alsnog weg te zakken in een onzekere slaap vol prachtige en wonderlijk wilde beelden.

De volgende dagen sloeg mijn fantasie steeds vaker, en wilder, op hol. Grenzen met de werkelijkheid vervaagden.
Ik voelde al hoe zijn vingertoppen teder en zacht mijn hele lichaam streelden, en mij in hemelse vervoering brachten.
Ik was me bewust van de heftige lichamelijke gevoelens die daardoor diep in mij werden opgeroepen. 'Waarom doet het me zoveel? Bestaat het dan toch? Is er dan toch ware liefde, of eigenlijk liefdeskunst,' vroeg ik me verwonderd af.
Ik werd steeds onrustiger. Slapen werd alsmaar moeilijker. Ik hield het niet meer. Ik móést hem weer zien. Zelfs met een glimp zou ik tevreden zijn ..., althans .... zo hoopte ik. Ik moest mezelf weer hervinden.
Gehaast schoot ik een zomerjurkje aan en pakte mijn fiets.
De aangename warmte van de langzaam sterker wordende zon bracht geleidelijk de rust terug in mijn lichaam.
Mijn nieuwsgier bleef.

Ik wilde niet toegeven aan mijn vreemde gevoelens. Toch kwam ik al fietsend steeds dichter bij het bouwterrein waar ik mijn heimelijke minnaar had gezien. Nog talmde ik even. Ik nam extra een afslag die mij weer van hem verwijderde.
Onverwachts sloeg het noodlot ..., of was het juist mijn lot toe. Met een scherp sissend geluid zakte mijn voorwiel dichter naar de grond. Even hield ik mij stoer. Het was toch slechts de onderkant die lek was, de rest was nog heel? Natuurlijk hield deze visie geen steek. Ik werd gedwongen om af te stappen en naar huis terug te lopen. Ik betreurde het dat ik mijn simpele slippertjes droeg, die nauwelijks geschikt waren voor de lange wandeling die in het verschiet lag. Ik werd er zo door in beslag genomen dat ik niet in de gaten had dat ik al lopend het bouwterrein tot minder dan 20 meter had genaderd.

'Kan ik je helpen ...?' Zijn stem klonk heerlijk zwoel, met net een vleugje bezorgdheid.
'Mijn redder in nood! Wauw! Hij is het echt! Wat een geluk ...!' Ik maakte een sprongetje van vreugde.
'Ik heb je toch niet laten schrikken?' vroeg hij bezorgd. Weer proefde ik die tederheid. Ik voelde me week worden. Ik had de grootste moeite om hem aan te kijken. Zijn geopende overal gaf een diepe inkijk op zijn brede, bruine borst. Zelf zijn blauwe slipje was ruim zichtbaar. Even meende ik daarin bewegingen te ontdekken. Of was het gewoon de wens van mijn gedachte?

Ik liep dicht naast hem, in de richting van de bouwkeet. Hij rook lekker - naar zand en de een of andere aftershave en naar eerlijke, viriele mannelijkheid. Het voelde zo vertrouwd dat ik als vanzelf zijn schouder aanraakte. Ineens besefte ik wat ik deed en ik trok me haast verlegen terug. Mijn hitsige opwinding bleef me bezighouden.

Met een handigheid, die hij alleen kon hebben verkregen via jarenlange ervaring, ging hij aan de slag met mijn fiets.
Ik deed een paar stapjes terug om hem beter te kunnen bewonderen. Nonchalant leunde ik tegen de grote haspel.
Ik had niets te klagen over het beeld dat hij mij te bieden had. De inkijk in zijn overal leek alleen maar groter te zijn geworden doordat hij nu op zijn hurken zat. Zijn gespierde bovenlichaam baadde weer volop in het zweet. Steeds zag ik hem even opkijken. In zijn niets verhullende blik zag ik de bewondering voor mijn lange, slanke lichaam. Ik voelde hoe mijn lichaam weer reageerde, net als in mijn dromen. Ik voelde hoe mijn harde tepels een veel te perfecte poging deden door de stof van mijn jurk heen te drukken. Oohh .... lekker!! Lekker ondeugend. Ik volgde zijn blik, en wist dat hij mijn knopjes vrijwel direct had opgemerkt. Oohh ... raakte hij ze maar aan. Heel even zou voor mij al genoeg zijn?

'Heb jij het niet vreselijk warm? Je mag best je overall uittrekken. Je hoeft je voor mij niet in te houden.' Eigenlijk schaamde ik me een beetje. Ik leek wel een puber. Nam ik niet veel te veel vrijheden? Zo kende ik mezelf nauwelijks.
'Wil ik best doen hoor, maar ... uuhh ... dan verwacht ik dat jij je jurkje uittrekt.' De speelse uitdaging was duidelijk in zijn licht overslaande stem hoorbaar. Blijkbaar was hij zich ook erg bewust van het spel dat zich langzaam ontvouwde.
'Okee, deal!' antwoordde ik veel te snel in reactie op zijn opmerking. Vrijwel direct kreeg ik een hoog rode boei. Het zweet brak me ineens aan alle kanten tegelijk uit. Ik kreeg het gigantisch heet. Ik realiseerde me plotseling dat ik totaal geen ondergoed droeg. Ik was naakt onder mijn blauwe zomerjurkje. Iimpulsief had ik die middag zonder nadenken baldadig alleen het jurkje aangeschoten. Gewoon, omdat het soms lekker is om vrijwel niets te dragen. 'Hoe zal hij erop reageren als hij merkt dat ik plotseling naakt voor hem sta ...?' Het vooruitzicht was superopwindend.

'Jij eerst,' gaf ik aan, in een ultieme hoop dat hij zich alsnog zou bedenken. Dat zou wel zo veilig zijn ..., zeker voor mij. Dan keek ik geobsedeerd toe hoe hij zijn krachtige lichaam uit de inmiddels flink doorweekte overal probeerde te bevrijden. Hij gunde me een bijzonder uitdagend totaal beeld. Voor mij was er geen weg terug meer.
Langzaam trok ik de zoom van mijn jurkje omhoog en onthulde daarbij mijn lange slanke dijen. Even nog hield ik stil en keek hem aandachtig aan. Ik onthulde mijn met donkerblonde haren bedekte, goed bijgewerkte schaamheuvel. Zijn slikkende reactie was voor mij een prachtige beloning.
Snel verborg ik mijn gezicht achter mijn jurkje, terwijl ik vol trots de rest van mijn mooie lichaam aan hem prijs gaf.
Dan stond ik in volle glorie voor hem. Ik probeerde te doorgronden wat hem bezighield. Ik kon duidelijk zien hoe de snel groeiende bobbel wild kloppend aan de omklemming van zijn slipje probeerde te ontkomen. Totaal onverwachts wilde ik meer ..., veel meer. Ineens werd ik ongeduldig. Ik keek hem indringend aan, verlangend. Mijn handen gleden uitdagend over al mijn vrouwelijke welvingen. Ik kon duidelijk zien dat ik hem veel deed, want hij had steeds meer moeite met het oogcontact. Soms dwaalden zijn ogen af naar mijn fiets, die hij aangeboden had te maken.

Toch ook genoot hij intens van het spel dat zich voor zijn ogen ontvouwde. Ik zag een ondeugende glimlach op zijn gezicht verschijnen. 'Zal ik je maar even vastbinden aan de grote haspel achter je, zodat ik eerst ongestoord je fiets kan repareren?' Zijn vaste stem had iets magisch.
Ik slikte. Ik had dit niet zien aankomen. Het idee was even krankzinnig als opwindend. Ik knikte. Ik vertrouwde mijn eigen stem niet.
Expressievormen: Bondage fantasieën 2: Speels gevangen in touw.
Als bij toverslag waren er de drie stukjes touw. Hij stond op korte afstand bij me en maakte mijn rechterpols vast aan het koude staal van de haspel. Ik raakte bijna bedwelmd door zijn ruige mannelijke geur. Mijn knieën knikten. Mijn lichaam sloeg helemaal en compleet op hol.
Ik drukte mijn naakte, verhitte lichaam dichter tegen hem aan. Speels trok hij zich wat terug, om me dan toch weer toe te laten. Elke aanraking van zijn geharde handen stuurde verwarde, wonderlijke tintelingen door mijn toch al zo sterk geprikkelde lichaam. Zijn ruwe, eeltige handen gleden teder over mijn lichaam. Steeds lager. Elk moment kon hij ...? Zorgvuldig vermeed hij mijn schaamheuvel, terwijl de binnenkant van mijn dijen dubbele aandacht kregen.
Zijn strelende handen gingen nog altijd lager tot ze bij mijn enkels waren. Geroutineerd bracht hij weer een touwtje aan.
Ik had het idee dat ik spontaan klaarkwam toen hij het touw stevig aantrok. Hhmmm .... lekker!!!
Ik kon niets meer doen, behalve toekijken. De kracht van zijn lichaam bewonderen, terwijl hij zich concentreerde op mijn fiets. Hij zweette als een otter. Ik genoot ervan. Af en toe was er zijn bezorgde blik waarmee hij verifieerde hoe het mij verging.
Ik testte de touwen. Loskomen was er absoluut niet bij. Ik besefte dat ik weerloos aan deze wonderlijk situatie was overgeleverd. Hij kon nu doen en laten wat hij wilde. Ik had de grootste moeite om mijn opwinding te reguleren.
'Hoe lang nog ...?' Mijn wanhoopskreet moest hij gehoord hebben.
'Oohh ..., nog heel lang. Tenminste, als jij dat zou willen.'
'De fiets bedoel ik,' corrigeerde ik hem ongeduldig.
'Met de fiets ben ik zo klaar. Dan ben jij aan de beurt ...' De ondeugd straalde van hem af.

Hij waste zorgvuldig zijn handen met koud water. Dan kwam hij weer naar me toe. Zijn volle handen omsloten mijn nog altijd jonge, volle borsten. De kou werkte heerlijk verfrissend, maar onderhuids broeide de hitte gewoon door. Hij maakte mijn benen los, maar tilde gelijktijdig mijn linker been op.
Hij bond mijn enkel vast aan de buitenrand van de haspel. Onbeschermd stond ik voor hem.
Hij liet me alleen in mijn onzekerheid. Zijn ogen hielden me gevangen, net als de touwen trouwens, terwijl hij terugliep naar de kraan. Hij pakte een tandenborstel en tandpasta.
Al poetsend kwam hij weer dicht bij me staan. Hij deed een beetje van de witte pasta op zijn vinger en hield het onder mijn neus. De verkwikkende geur van de sterke mint drong tot me door.
Totaal onverwachts veegde hij het likje pasta met één soepele handeling precies midden op mijn clitoris. Hij raakte me daarbij nauwelijks aan. Ik werd overmand door een vreemde, totaal onbekende, maar zeker niet onbeminde sensatie.
De tandpasta had een wel zeer bijzondere uitwerking op mijn clitoris. Koude vermengde zich met subtiele, geraffineerde prikkels. Eindeloos lang ging de stimulatie door, zonder dat een van ons iets deed.
Het was heerlijk om zo open en bloot vast te staan en alleen maar te voelen, te ontvangen, te genieten, zonder me te kunnen verzetten. Vreemd eigenlijk. Gevangen zijn in kleine stukjes touw. Niets kunnen doen, en toch constant subtiel geprikkeld worden. Overgeleverd aan de passie van een geraffineerde minnaar. Aan zijn priemende, verlangende ogen. Aan zijn zijdezacht strelende, ruwe handen die door mijn gevangen positie onbeperkte toegang hebben.
Mijn al zolang ingesluimerde verlangens werden door het boeiende spel bijna wreed ontwaakt. Mijn lichaam koos een geheel eigen weg, en weekte zich los van mijn verstand. Mijn gedachten gingen al verder.
'Welk moois zou er nog mogen volgen ...? Wat had hij nog voor mij in petto?'

Even liep hij terug naar de kraan en gunde mij daarmee de kans om zijn lange, krachtige lichaam weer helemaal te observeren. Vooral zijn fors gezwollen lid had mijn aandacht. Zijn eikel was half ontbloot. De natte kop glinsterde in het zonlicht.
Toen hij terugliep zag ik zijn jongensachtige, speelse, opgewonden blik. Dan boog hij zijn hoofd tussen mijn benen. Zijn bewust gedoceerde adem prikkelde op een koude, plagende manier mijn clitoris. Ik reageerde ongelooflijk heftig toen zijn tong zacht likkend de tandpasta beetje bij beetje aflikte. Door de totale opbouw binnen het spel was ik super opgewonden geraakt. Het lukte me niet om het dwingend aandringende orgasme nog langer te onderdrukken. Luid kreunend gaf ik me over.


'Piep ..., piep ..., piep?'
Ik kan het geluid absoluut niet thuisbrengen. Het stoort enorm. Het past niet in mijn perfecte setting.
Ik sluit me er voor af. Ik wil meer ervaren..., veel meer. Het mag nog niet stoppen.
Het super irritante geluid wordt echter steeds opdringeriger.
Ik wil niet ontwaken, zeker nu niet. Ik moet nog met hem vrijen. Wild, diep, gepassioneerd, zorgeloos !.
Helaas!!!

Onder de douche verwen ik de plekken die hij in mijn droom op zo wonderlijke wijze heeft gestimuleerd.
Ik koester de heerlijke beelden nog wat langer. Soepel glijden mijn vingers door mijn kletsnatte spleetje.
Waar eerder zijn tong was zijn nu mijn vingers.
Ik neem me heilig voor om de verloren tijd spoedig in te halen. Gretig, hongerig ..., maar wel zorgzaam.


©Bindingskracht, mei 2008

Terug.