Home
Bindingskracht E-mail
'Waar zijn toch die leuke mannen ...?' klinkt het bedroefd.
Iets in Maaike's stem doet me twijfelen. Hier is meer aan de hand. Toch houd ik me op de vlakte.
'Kom op nou, die zijn er heus wel,' reageer ik voorzichtig. 'Zet het van je af , dan ontmoet je vanzelf iemand.'
'Jij hebt makkelijk praten Susan. Jij zit gebeiteld.'
'Hoe bedoel je ...?' Ik voel mijn eigen, diepgewortelde boosheid weer krachtig bovenkomen.
'Nou ... jij hebt een man waar je lekker tegen aan kunt kruipen als je daar zin in hebt ... toch?'
Iets heeft me allang verraden. Bij mij thuis is het beslist niet zo perfect als zij denkt.

Het daarop volgende uur besteden we aan hoe ons leven is ingevuld. Maaike klaagt dat ze sinds haar scheiding niet meer met iemand heeft gevreeën. Een snelle rekensom leert dat ze al drie lange jaren geen sex meer heeft gehad. Ondertussen heeft ze haar buik vol van de mannen die zich gewillig aanbieden om die leemte tijdelijk te vullen,
liefst via een one-night stand. Maaike wil echter wachten op dat ene, bijzondere exemplaar dat perfect bij haar ideaalplaatje hoort.
'Wat zoek je dan allemaal in die man ...?', vraag ik voorzichtig in reactie.
Dromerig kijkt Maaike naar buiten. 'Ach, gewoon. Tederheid ... liefde en geduld, om maar wat te noemen.
En ... uuhh ... een erg rijke fantasie stel ik ook wel erg op prijs.'
Dit past in mijn eigen straatje. Ineens ben ik nieuwsgierig. 'Fantasie ...? Hoe bedoel je ...?'

De eerlijkheid van Maaike verrast me als ze geleidelijk het onderwerp bondage aansnijdt. Het lijkt haar heerlijk om af en toe vastgebonden te worden zonder zelfstandig los te komen. Nog mooier zou zijn als de partner dan de tijd neemt om heel uitgebreid en vooral ... teder te verwennen. Gewoon een half uur niets kunnen doen, terwijl zonder haast wordt toegewerkt naar een ongekend orgasme. Gek worden als het hoogtepunt steeds weer wordt uitgesteld.
'Susan, waarom reageer je niet ...? Trekt het onderwerp je niet ...?', probeert Maaike. Ze is ineens net iets te opdringerig.
Haar verhaal en haar behoefte komen diep bij me binnen. Vooral sinds het ontdekken van de website van "Bindingskracht" worstel ik met een vergelijkbaar dilemma. Het weeë gevoel dat vaak zo sterk in mijn onderbuik opkomt, overvalt me opnieuw. 'Wat jij omschrijft komt heel erg overeen met wat ik zou willen. Peter is er absoluut niet voor te porren.' Mijn boosheid komt in nu alle hevigheid terug en drukt op mijn humeur. 'Ik mag al blij zijn als ik eens per maand wat aandacht krijgt. Meestal omdat hij dan weer zo nodig moet. Voor mij heeft hij nauwelijks echte aandacht.'
'Oohh ...? Oohh ...!' Dromerig kijkt Maaike weg. Het blijft een heel tijdje stil. Ieder verzonken in eigen gedachten.

'Dan ... uuhh ... nou ja ... ik bedoel ... dan gaan we toch gewoon samen experimenteren ...!?' brengt Maaike voorzichtig te berde.
'Ja túúuurlijk ... was het maar zo eenvoudig!' schiet ruw door me heen.
Kan het bij me passen? Heeft Maaike gelijk? Het zou bijna de perfecte oplossing zijn. Los van het vrijen met een vrouw dan, want daar heb ik totaal geen beeld bij. Naar mijn idee is dat niet mijn ding. Gelijktijdig is samen experimenteren met touwen misschien wel de meest veilige optie. Het valt in ieder geval theoretisch niet onder vreemdgaan.
Ruw trekken heftige, opdringerige prikkels door me heen. Vastgebonden zijn, niets kunnen doen, teruggeworpen op jezelf. Naar mijn idee past het perfect bij me. Langzaam landt het idee op vruchtbare bodem. Vruchtbaar ... ik schiet half in de lach. Aan een derde kind heb ik totaal geen behoefte. Gelukkig hoef ik dáár geen zorgen meer over te maken.

Het is alsof Maaike mijn tweestrijd ten aanzien van de bondage aanvoelt en bang is dat ik me wil terugtrekken.
'Weet je Susan, zullen we gewoon maar eens direct aan de slag te gaan ... voor we ons bedenken ...?'
Verwachtingsvol kijkt ze me aan. Voordat ik enige kans krijg om te protesteren staat ze al in de deuropening.
Mijn hart gaat ineens heel onrustig te keer. Ik voel me ongemakkelijk. Toch komt al snel de nieuwsgierigheid bovendrijven. Ik ben reuze benieuwd wat het spel met de touwen me zal doen.

Aandachtig bekijk ik de inhoud in de linnentas die Maaike aanreikt. 'Tjeetje, wat ben je allemaal van plan?', stoot ik terugdeinzend uit, als ik de veelheid aan touwen zie.
'Komt er werkelijk zoveel bij kijken? Word ik straks vastgebonden met al die touwen? Is het niet wat veel?'
Het valt me op dat Maaike totaal niet reageert. Het is net alsof ze me niet gehoord heeft. Ze is onverwachts druk bezig met het opstarten van de laptop. De website die ze selecteert komt me verrassend genoeg heel bekend voor. Met het uitsorteren van de touwen zie ik de gelijkenis met de informatie die ik al via diezelfde website heb gezien. Mijn onrust maakt geleidelijk plaats voor de wonderlijk tintelende opwinding, die de laatste tijd vaker door me heen trekt.
Vergeefs probeer ik me in te houden, in een nauwelijks geslaagde poging gehoor te geven aan dat wijzende vingertje.
Ik wil meer ervaren. Nu is het moment. Ik moet gewoon doorzetten, anders komt het er waarschijnlijk nooit meer van.

Uitgebreid nemen we de tijd om steeds opnieuw diverse bindingen op elkaar te oefenen aan de hand van de heldere voorbeelden op de website. Zodra de touwen bij mij worden aangebracht voel ik steeds weer dat heerlijke bedwelmende, ontspannende effect. Ik probeer te doorgronden wat er allemaal met mij, en vooral in mij gebeurt.
Het spel met de touwen maakt veel meer emoties in me los dan ik ooit had kunnen bevroeden. Ik wil langer vastliggen, steviger gevangen in touwen. Ontdekken of het me kan lukken zelf los te komen. Me gewonnen moet geven, hopend dat de ander me uiteindelijk zal bevrijden ... liefst niet te vroeg. Wetend dat de ander ondertussen zorgvuldig over me waakt.
Durf ik er om te vragen? Hoe zal ze reageren?
'Maaike ...,' begin ik aarzelend.
Mijn vriendin kijkt me met hoog rode konen verwachtingsvol aan. Ik ben blijkbaar niet de enige die het moeilijk heeft. Haar lichaamstaal spreekt ondertussen boekdelen, waarvan de inhoud ditmaal gemakkelijk te raden valt. Het gaat alleen nog om de nuances, om de geschikte paragraaf.
'Susan ... voordat je verder gaat ... zullen we ... uuhh ... ieder aan een papiertje toevertrouwen waar we nu behoefte aan hebben? Zo kunnen we elkaar qua verwachtingen niet beïnvloeden.'
Het idee spreekt me wel aan. Zelf weet ik heel precies waar ik op dit moment intens naar verlang. Gelijktijdig ben ik benieuwd waar Maaike's fantasiën naar uitgaan.

Na het wederzijds overhandigen van de zorgvuldig opgevouwen papiertjes komt voor het gemak een muntstuk te voorschijn om te bepalen wiens lijstje het eerst aan bod komt. Baldadig blijft het muntstuk eindeloos lang op zijn zijkant rondtollen. Het geeft mij de gelegenheid te bedenken welke uitkomst mijn voorkeur heeft. Ik zou het helemaal niet erg vinden als ik als eerste wordt vastgebonden. Onbewust houd ik mij adem in.
'Het wordt kop ... ,' klinkt het onverwachts.
Verschrikt kijk ik toe hoe Maaike net iets te gretig mijn papiertje openvouwt. Mijn hart gaat flink te keer, enerzijds omdat ik niet weet hoe ze zal reageren, anderzijds omdat ik zodadelijk waarschijnlijk weerloos wordt vastgebonden.
Precies zoals in mijn lang gekoesterde dromen.
'Op je buik op bed liggen. Polsen op de rug bijeen gebonden. Een lang stuk touw een aantal maal strak om je enkels. De uiteinden vastgemaakt aan het touw dat al om je polsen zit, zodat je enkels tot dicht tegen je polsen komen. Vervolgens wil je zo een half uur blijven liggen, terwijl je ondertussen gaat proberen om zelfstandig los te komen.'
Ik herken de steekwoorden die ik zelf aan het papier heb toevertrouwd. Een wilde mengeling van opwindende prikkels trekt weer onrustig door mijn lichaam.
Maaike kijkt me zowel uitdagend als onderzoekend aan. 'Dat zelf loskomen moeten we dus maar zien te voorkomen ...,' vervolgt ze ernstig.
Ineens weet ik niet zo zeker of ik daadwerkelijk wil doorzetten. Toch durf ik niet terug te komen op mijn woord.
Voor mij is het uur der waarheid aanstaande. Zenuwachtig bereid ik me voor.
'Maaike, mag ik jouw papiertje alvast lezen?', probeer ik, vergeefs zoekend naar uitstel. Gelijktijdig wil ik weten in hoeverre onze fantasiën overeenkomen.
'Nee, natuurlijk niet!'

In de slaapkamer neem ik plaats op bed, terwijl de laptop binnen handbereik wordt geïnstalleerd.
'Wil je nog wat kleding uitdoen?', informeert Maaike.
Ik schud traag mijn tollende, duffe hoofd.
'Blijven je schoenen aan?', klinkt het vervolgens verbaasd.
Ik heb er vooraf niet bij stilgestaan. Nu laat ik het maar.
Door de instructieplaatjes en elkaars aanwijzigen lig ik kort erop stevig vastgebonden op bed, precies zoals ik het me had voorgesteld. Ik sluit me af van mijn omgeving en concentreer me op de heftige reacties die wild door mijn lichaam trekken. Als ik wat tot rust kom probeer ik al kronkelend vergeefs de ruimte te vinden in de touwen. Het besef dat ik geen kant uit kan, bedwelmd me. Mijn lichaam smeekt hartstochtelijk om erotische ontlading. Ik wil los zijn, zodat ik de hand aan mezelf kan leggen. Gelijktijdig wil ik juist vastgebonden blijven. Vergeefs zoek ik naar een combinatie van allebei. De sexuele frustratie bedwelmd me. Eigenlijk wil ik maar één ding ... klaarkomen terwijl ik vastgebonden lig ... liefst zo heftig mogelijk.

'Susan, je ligt nu meer dan een half uur vast. Ik ga je losmaken. Is dat goed?', fluistert Maaike van nabij.
Langzaam keer ik terug uit de trance waarin ik blijkbaar heel diep ben weggezakt. Ik wil helemaal nog niet los ...
Toch is het beter zo.
Zachtjes masseer ik mijn polsen, waarin de touwen inmiddels diepe sporen hebben achter gelaten. Het is onzeker of die wel binnen een uurtje zijn weggetrokken. De website had er al voor gewaarschuwd. Nu begrijp ik waarom.
Expressievormen: 2018 Bondage verhalen: Boeiende hartsvriendin.
Na een korte pauze is de beurt aan Maaike. Haar pas nu geopende briefje onthult een fantasie om naakt op bed te worden vastgebonden, zittend met touwen om polsen en enkels. Ze hoopt dat er dan ook wat ruimte is voor aanraking en lichamelijke contact.
'Het naakt hoeft niet persé hoor ...,' veronschuldigt ze net iets te snel.
Ik vind het inderdaad moeilijk, maar begrijp ook wat ze verlangt. Vastbinden en "naakt zijn" lijkt nauw met elkaar verbonden.

Vol bewondering bekijk ik Maaike's gebruinde slanke lichaam dat steeds verder wordt onthuld. Vooral de jonge, egaal door zon verwende borsten trekken mijn aandacht. Qua bouw lijken we veel op elkaar. Als ik op vrouwen zou vallen, dan stond Maaike vermoedelijk bovenaan mijn lijstje.

Gewillig, bijna hunkerend, houdt ze haar polsen bijeen, hopend gevangen te worden in touw. Weer is er mijn eigen onrust als ik het touw om haar polsen wikkel. Ik bespeur mijn snelle, gehaaste ademhaling als ik de uiteinden van het touw tussen haar polsen voer.
Vastbinden of vastgebonden worden, het is voor mij allebei enorm prikkelend, liefst met de juiste partner.
"Eindelijk, ik lig weer vast." Ik ben me bewust van het heerlijke genot dat door me heentrekt. Begrijpen doe ik het allemaal nog lang niet. Al kronkelend onderzoek ik mijn restricties. Ondanks de wilde opwinding daalt er ook een rust over me heen. Naarmate ik meer ontspannen raak, wordt mijn sexuele verlangen behoorlijk gevoed. Ik voel de verdere verandering in mijn lichaam, waardoor ik wegzak in een wonderlijke trance achtige toestand.

'Je mag wel naar beneden hoor. Laat mij maar een tijdje alleen ... Ik geef wel een gil als ik wat nodig heb,' murmel ik vaag.
'Weet je het echt zeker ...?'
Ik begrijp de bezorgdheid van Maaike, maar ik wil alleen zijn. Onderzoeken wat het me doet dat ik naakt vastlig, zonder de mogelijkheid om zelf los te komen. De ondeugende gedachten bezorgen me weer dat wonderlijke gevoel waar ik zo naar smacht. Ik geniet van de prikkelende erotische opwinding die onbeantwoord blijft. Al kronkelend zoek ik naar de bevrijding ... en dan niet alleen van de boeien. Ik mis de blinddoek om mijn machteloosheid compleet te maken.
Kon ik zo maar uren vastgebonden blijven liggen.

'Susan ...?', klinkt het aarzelend. 'Ik kom je losmaken.'
Ruim drie kwartier heb ik heerlijk vastgelegen. Mijn lichaam is bevrijd. Ik voel me wonderlijk verfrist. Zodra de boeien zijn verwijderd, merk ik de lichte protesten van mijn spieren. Het is inderdaad lang genoeg geweest. Helaas.

Maaike zoekt een plekje op bed, zodat ik haar enkels kan vastbinden. Daarna koppel ik haar gebonden polsen en enkels aan elkaar. Zelfstandig loskomen is er voor haar waarschijnlijk niet meer bij.
Langzaam trek ik me terug, alsof ik de slaapkamer wil verlaten. Haar smekend blik ontroert me. Zo te zien heeft ze het net zo moeilijk als ik het had.
'Raak me aan ... toe. Laat me niet alleen ...' In haar hese stem ligt een intens verlangen dat ik niet mag negeren.
Het kost me moeite om de schroom van me af te schudden. Voorzichtig streel ik met mijn vingertoppen teder haar rug.
'Oohh ... heerlijk,' stoot ze met een diepe zucht uit. 'Ga door ... alsjeblieft. Liefst zo zachtjes mogelijk, en niet te snel.'
Al gauw merk ik dat ze inderdaad heel heftig reageert op subtiele, nauwelijks waarneembare aanrakingen. En dat terwijl ik niet eens in de buurt van haar écht gevoelige plekjes kom.
'Zaaaalig ...,' kreunt ze traag en geeft daarmee sturing.' Zo mag je nog uren doorgaan ... Het is echt jammer dat me je binnenkort moet losmaken, want de pijn door de touwen begint langzaam te overheersen.'
Met een snelle blik op de klok constateer ik dat Maaike bijna een uur gevangen zit in de touwen. Logisch dat ze los wil. Wel vraag ik me af waarom de tijd wederom zo snel voorbij is gevlogen. Er is toch feitelijk nog niets gebeurd.

Bij onze evaluatie is al snel duidelijk dat we dit experiment zeer zeker gaan herhalen. Wel moeten we rekening houden met de diepe afdrukken van de touwen, die tijd nodig hebben om weg te trekken.
Voor de zekerheid meld ik thuis dat mijn bezoek bij Maaike vandaag flink uitloopt.

In de weken die volgen denk ik te vaak terug aan het spel met de touwen. Mijn verlangen om opnieuw vastgebonden te worden groeit met de dag. Geregeld lig ik er 's nachts wakker van. Gezien de aftastende app-jes van Maaike heeft onze gewaagde sessie ook haar behoorlijk geraakt. Met regelmaat verdwijnt 's nachts mijn hand in mijn slipje, zachtjes, op zoek naar een haastige ontlading.

Enkele dagen later weet ik door puur toeval gratis de hand te leggen op vier gebruikte handboeien ziekenhuisstijl.
Ze zien er vrijwel ongebruikt uit. Direct rond het middaguur probeer ik ze uit in de veiligheid van mijn slaapkamer.
De zachte omklemming voelt heel anders dan de strakke touwen. Gelijktijdig besef ik dat het misschien een mooie tussenvorm is. Als ik mijn polsen op mijn rug bijeen breng realiseer ik me dat ik iemand nodig heb die de boeien koppelt, zodat ik niet meer zelfstandig los kan komen.

Ongedurig stuur ik na mijn oefensessie wat foto's van de boeien naar Maaike.
'Om drie uur bij mij thuis ...?', is het enige antwoord dat ik terugkrijg.
De behoefte aan een verlossend orgasme laat ik varen, zodat de prikkels die al door mijn lichaam dwalen de tijd krijgen om voor nog veel meer onrust te zorgen.

In de beslotenheid van Maaike's slaapkamer onderzoeken we uitgebreid de mogelijkheden van de boeien.
Een simpel haakje blijkt voldoende om ze te sluiten. Een slotje is nog beter. Daarnaast kunnen we de boeien ook gebruiken om de polsen juist wijd uiteen ergens aan vast te zetten. Ik kan niet wachten om ze daadwerkelijk uit te proberen. Gelukkig heeft Maaike er geen moeite mee om me terwille te zijn. Wat dat betreft is ze net zo gretig als ik.
Ditmaal besluit ik om toch ook mijn kleren uit te trekken, net zoals zij de vorige keer al deed.
Niet lang na binnenkomst lig ik al volledig naakt op haar bed. Even is het zoeken hoe we de boeien precies zo kunnen sluiten dat ik niet zelf los kan komen. Eindelijk is er dan weer de tijd om te voelen, te ervaren, te onderzoeken.
De polsboeien zijn zacht, maar onvergeeflijk. De controle is me volledig ontnomen. Precies waarop ik had gehoopt.

Het duurt niet lang of een naakte Maaike ligt als beloning met armen en benen wijd gespreid op haar buik op bed. Door de boeien en de riempjes kan ze geen kant uit, precies zoals ze wilde.
'En nu ...?'. Ik ben benieuwd wat ze verlangt.
Dat ze uitgebreid zachtjes gestreeld wil worden komt niet echt als verrassing. Ergens had ik het verwacht. De vorige sessie reageerde ze daar ook al zo heftig op.
Ik mag haar niet teleurstellen.

Voorzichtig streel ik teder haar rug. Naarmate ik langer met haar bezig ben realiseer ik me hoe graag ik zelf gestreeld had willen worden, maar dan door een man.

Hij kuste haar schouder. Zijn mond dwaalde naar haar oksel, en vervolgens naar haar borst, die nu eindelijk was ontbloot. Tegelijk stak hij onverwachts twee vingers diep in haar vagina, en hij voelde hoe heet en nat ze was, hoe ze ernaar snakte hem in zich op te nemen. De spieren van haar liefdesschacht spanden zich aan, probeerden zijn vingers vast te houden. De sensatie die hij met zijn vingers teweegbracht, waren verrukkelijk.
Ze voelde lippen op haar onderbuik, die nu ook was ontbloot. Handen schoven onder haar billen, omsloten die krachtig en tilden haar op. Hij kuste haar schaamlippen. Jasmine snakte naar adem. Opnieuw ging er schokjes door haar lijf toen zijn tong haar kittelaar licht beroerde. Ze hoorde Viktor extatisch kreunen. Ze triomfeerde, omdat ze zo opwindend was voor haar man.
Er waren maar heel weinig mannen die haar zó konden bespelen, die zó'n hoog vuur konden doen oplaaien in haar binnenste. Ze wilde dat er nooit een eind aan zou komen, en tegelijk snakte ze naar de climax die hij steeds weer geraffineerd uitstelde.

Met moeite nam hij afstand van haar. Hartstochtelijk gleden zijn ogen over haar gevangen, smachtende lichaam.
'Ik wil je hebben nu,' fluisterde hij in haar oor. Zijn stem klonk rauw en schor.
'Niet zo ...,' smeekte ze. 'Maak me los en neem me zoals jij wilt,' moedigde ze aan.
Ze merkte zijn tweestrijd, alsof hij overwoog om haar toch vastgebonden te beklimmen.
Het sterk prikkelend idee overheerste. Wilde ze zover gaan? Verwonderd vroeg ze zich af hoe het zou zijn.

De keuze was niet aan haar.

Dan maakte haar gelukkig los. Hij hielp haar met opstaan en zette haar met haar buik tegen de rand van de tafel.
'Buk je. Nu!'

Ze schrok van zijn bruutheid ... of was het zijn passie. Jasmine stond voor hem, gebukt, zoals hij haar had bevolen. Ze voelde zijn harde paal tussen haar billen en tussen haar schaamlippen. Ruw drong hij diep bij haar binnen.
Hij greep haar vast bij haar heupen en bewerkte haar met felle stoten. Jasmine steunde met haar armen op de tafel en spreidde haar benen zo ver mogelijk. Bij elke voorwaartse beweging van zijn bekken kletsten zijn ballen tegen haar dijen. Ze voelde hem nog verder opzwellen, ze merkte dat zijn woeste wellust tot een snelle explosie zou leiden. Om hem aan te moedigen en hem nog dieper in zich te laten doordringen duwde ze haar achterwerk omhoog en tegen zijn onderbuik. Ze wilde dat hij doorging, dat dit nooit zou ophouden - maar toen het ophield was het goed, want op het moment dat hij zich in haar ontlaadde rolde een allesoverweldigend orgasme door haar heen.



©Bindingskracht, 2018

Terug.