Home
Bindingskracht E-mail

Verbaasd keek ik Dylan aan. 'Wat heeft het kaartspel " Een-en-dertigen" nou te maken met een bondagespel?'
Dit was pas onze derde ontmoeting, en het was overduidelijk dat we weer het wonderlijke spel met de touwen zouden gaan spelen, alleen had ik nog geen idee welk draaiboek gehanteerd werd.
De afgelopen dagen had ik verwoede pogingen gedaan het voor mij zo belangrijke onderwerp te negeren.
Tenslotte had ik me gewonnen gegeven. Mijn vorige twee ontmoetingen met Dylan waren emotioneel zeer heftig geweest. Samen met hem had ik voor het eerst van mijn leven daadwerkelijk een bondagesessie mogen meemaken.
Mijn lang gekoesterde wensdromen kwamen bij hem -en door hem - in vervulling.
Ik had ook nagedacht over hoe een toekomst met hem er uit zou kunnen zien. Die gedachtelijn had ik uiteindelijk geheel opzij geschoven. Ik had nu de kans om te genieten van het bondagespel, en die kans liet ik me niet meer afnemen.

'Esther, ken jij de regels van het kaartspel?' Door de vraag van Dylan keerde ik weer terug naar het heden.
'Natuurlijk ken ik het spel. Toch zie ik geen verband met een eventueel bondagespel.' Ik bespeurde mijn eigen onrust in mijn antwoord. Het liefst zou ik hebben dat Dylan de kleren van mijn slanke lijf rukte en me stevig met diverse touwen vastbond. Nu moest ik een stom kaartspel gaan spelen? Ik dacht het niet!
'De verliezer trekt steeds één kledingstuk uit. De ander geeft aan welk kledingstuk aan de beurt is. Als je compleet naakt bent krijg je van de ander de opdracht hoe je bij jezelf een stuk touw moet aanbrengen. In totaal zijn er per speler 5 stukken touw. Oh ja ..., sokken tellen als één paar. Sieraden tellen niet mee.'
Het was heerlijk om de gehaaste stem van Dylan te horen. Ik had een vaag vermoeden wat er in hem omging.
Opgewonden probeerde ik een inschatting te maken van de hoeveelheid kleren die we allebei aan hadden.
Het liep aardig gelijk. Waarschijnlijk had ik mazzel met mijn beha. Het feit dat vooraf niet bekend was hoe het spel zou eindigen maakt het des te spannender. Wie zou uiteindelijk totaal vastgebonden door de ander worden verwend?

Voordat Dylan daadwerkelijk met het spel begon, maakte hij de woonkamer op orde. De dopmoeren aan het plafond werden vervangen door oogmoeren. '... voor het geval je ze wilt integreren in het spel!' mompelde Dylan nonchalant, toen ik hem vragend aankeek. Het was duidelijk dat hij al diverse plannen klaar had.
Vol verbazing keek ik toe hoe Dylan binnen enkele minuten ook nog eens een compleet éénpersoonsbed in de kamer had geplaatst. 'Hier beneden is het aangenaam warm. Boven is het een stuk kouder.'
Nou, koud was het hier zeker niet. De thermometer wees zelfs 24 graden aan.

In alle rust probeerden wij op het bed het kaartspel te spelen. Eigenlijk kwam daar nauwelijks iets van terecht.
Steeds opnieuw werd het spel onderbroken. Het was leuk om de verschillen te zien. Dylan had het vooral gemunt op mijn schaamstreek, zodat ik liggende op het bed eerst mijn spijkerbroek moest uittrekken. Later gevolgd door mijn slipje.
Ik wilde vooral zijn brede borstkast in volle glorie kunnen aanschouwen. Daardoor was het voor Dylan makkelijker om steeds een kledingstuk uit te trekken.
'Esther, waarom lach je?' vroeg Dylan.
'Om de sokken die we allebei nog aanhebben. Ik vind dat eigenlijk geen mooi gezicht. Ik stel voor dat we ze maar gewoon allebei uittrekken.' Gelukkig had Dylan daar geen probleem mee. Hij had veel meer moeite met mijn inmiddels ontblote onderlichaam. Zijn ogen gleden over de plekken die zijn handen waarschijnlijk maar al te graag wilden aanraken.
Vooral de binnenkant van mijn dijen hadden zijn haast onverdeelde aandacht. Even sloot ik mijn ogen en fantaseerde dat ik zijn ondeugende handen al kon voelen.
Hij moest nog wat geduld hebben.

In rap tempo verloren we de rest van onze kleren. Net alsof we gehaast waren? We liepen trouwens mooi gelijk op.
We verloren min of meer om beurten. De donkerblauwe onderbroek van Dylan vertoonde een grote natte plek, ter hoogte van zijn eikel. Ik zag de beelden weer voor me hoe het voorvocht rijkelijk had gevloeid toen ik hem de eerste keer op een slinkse manier ineens had gevangen in de touwen. Opnieuw kwam een snood plan bovendrijven.
Mijn afleiding kostte mij helaas mijn beha. Nog voordat ik hem uitdeed wist ik al dat mijn tepels kogelhard waren.
Ze wilden maar één ding: aandacht!
Gelukkig voor mij verloor Dylan kort erop zijn laatste kledingstuk, zodat we allebei geheel naakt waren.
Het werd tijd voor de touwen. Ik voelde de warme gloed die bij dit vooruitzicht door mijn lichaam trok.

Dylan verloor als eerste. 'Esther, nou moet jij aangegeven hoe en waar ik het eerste touw moet aanbrengen.'
Eigenlijk had ik deze verduidelijking helemaal niet nodig. Ik had mijn plannen al klaar.

'Als eerste wil ik dat je polsen worden vastgebonden. Als het niet lukt wil ik wel even helpen,' bood ik behulpzaam aan. Natuurlijk wist ik al dat het hem niet zou lukken. Ik zag de verwarring bij Dylan. Dit paste helemaal niet in zijn planning.
Toch stond ik in mijn recht ..., ongeveer.
Er zat voor hem niets anders op dan zijn polsen aan te bieden. Gelukkig zag ik dat hij er totaal geen moeite mee had.
We hadden allang begrepen dat we allebei achter het concept "teder wederzijds naakt vastbinden" stonden. Voor ons maakte het niet uit wie zou ontvangen en wie zou geven. Beide vormen hadden zijn bekoringen.

Samen zaten we op het bed. Dylan draaide gedeeltelijk naar me toe. 'Ik wil dat jij je polsen gekruist houdt,' gaf ik aan.
Zonder verdere problemen ging Dylan in op mijn verzoek. Ondanks mijn eerdere oefeningen viel het me toch moeilijk om de touwen in alle rust aan te brengen. Dylan had nog de meeste tegenwoordigheid van geest. Hij gaf mij hier en daar wat aanwijzingen. Best vreemd trouwens, dat hij zo meehielp. Het bevestigde de unieke band die we samen hadden.
Expressievormen: Bondage fantasieën 1: Collega's; het kaartspel.
Nu Dylan gebonden was zag ik totaal geen reden meer om me nog langer in te houden. Het kaartspel was voor mijn niet meer belangrijk. Ik wilde hem voelen ....,
ik wilde hem ruiken ..., ik wilde hem aanraken.
Nog altijd zag Dylan kans om zijn penis gedeeltelijk met zijn handen te verbergen. Het paste helemaal niet in mijn planning. Ik pakte een musketonhaak en een volgend stuk touw. Het duurde niet lang of zijn gebonden polsen wezen richting het plafond.
Eindelijk kon ik hem ten volle bewonderen.
Ik had het idee dat hij zijn penis totaal uit zijn voegen barstte. De minste aanraking zou ongetwijfeld een heel heftig orgasme veroorzaken. Ik moest me inhouden, want het liefst zou ik zijn penis heel diep in me voelen. De herinneringen aan de vorige keren kwamen weer in alle heftigheid bovendrijven.
Het verbaasde me dat ik zo intens naar een man kon verlangen. De combinatie "naakte man" en bondage had voor mij iets heels unieks.
Het raakte een ongekend verlangen in mij aan.
Weer voelde ik de behoefte om hem zo snel mogelijk los te maken en zeer uitgebreid met hem te vrijen.
Met moeite kon ik me inhouden.
De kans om een mannelijk lichaam in alle facetten te mogen aanraken wilde ik me niet laten ontnemen. Daarnaast gunde ik hem ook deze aandacht. Tijdens de vorige ontmoeting had hij immers alle tijd voor mij genomen.

Dylan hing half achterover. Zijn lichaam strak gespannen. Ik kon overal goed bij. Zacht streelden mijn handen heel uitgebreid zijn lichaam.
Ik genoot van zijn gespannen spieren.
Ik genoot van zijn half onderdrukte kreuntjes.
Geleidelijk raakte hij meer en meer ontspannen, zelfs zijn harde penis. Voorzichtig raakte ik zijn mannelijkheid aan, die daarop onmiddellijk weer begon te steigeren . Voor mij was het geweldig om steeds opnieuw zijn opwinding te zien.
Teder streelde ik de ineengekrompen, gerimpelde huid van zijn balzak. Het subtiele spel miste ook op mij zijn uitwerking niet. Hongerig als een tijger kroop ik tegen hem aan. Met mijn hele lichaam probeerde ik contact te maken met het zijne. Wonderlijke prikkels trokken door me heen toen mijn harde tepels over zijn brede borstkast gleden.
Ik raakte steeds meer opgewonden. Gelijktijdig wilde ik zo lang mogelijk genieten van de gevangen man. Ik had nu immers de kans om ongestoord zijn hele lichaam aan te raken en af te tasten.
Nog altijd met mijn tepels contact makend gleed ik over zijn lichaam omlaag. Ik voelde het trillen van zijn gespannen lichaam toen mijn tepel zijn penis aanraakte. Ik wist gewoon dat hij het heeeel moeilijk had. Ik had geen idee hoe lang hij het nog met zijn gebonden handen kon volhouden.
Ik klemde mijn hand strak om zijn harde, sterk kloppende penis. Ik kon zijn kracht zelfs daarin voelen. Heel rustig bewoog ik mijn hand omlaag. Vrijwel direct was er zijn heftige ademhaling, ten teken dat ik het goed deed. Misschien wel te goed.
Ik keek omlaag en zag hoe het vele voorvocht op zijn natte eikel glinsterde in het licht. Met mijn tong likte ik een beetje van het vocht op. Ik werd totaal verrast door zijn explosie. Warm, zoet sperma stroomde rijkelijk mijn mond binnen.
Het kostte me moeite om het allemaal op te vangen. Toch wilde ik niets van het kostbare vocht verloren laten gaan.
Ergens vond ik het zonde dat hij nu als was klaargekomen. Toch ook vond ik het een enorme beloning voor het spel dat ook mij zo enorm aangreep.

Ik maakte het touw los dat zijn polsen fixeerden aan het plafond. Het touw dat zijn polsen gebonden hield liet ik zitten.
Ik loodste Dylan mee naar zijn slaapkamer, en hielp hem instappen. Dan kroop ik dicht tegen hem aan. Opnieuw gleden mijn handen over zijn lichaam. Het verbaasde me dat juist door dat simpele stukje touw er voor mij de ruimte ontstond om een mannenlichaam zo uitgebreid te betasten.
Ik had wel wat vaker met een man gevreeën, maar dit was totaal anders.
Er was rust.
Er was ruimte om te onderzoeken.
Er was ruimte voor aandacht.
Voor het geven en het nemen.
Voor het ontvangen.

Vol verbazing merkte ik dat zijn penis weer stijf werd. Snel stelde ik mijn planning bij. Hhmmm ... . lekker ...!!!


©Bindingskracht, december 2007

Terug.